و وعده اي كه خلاف شد !

حالا منُ نيايش‌هاي ناتمام

پيشگويي‌هاي آخر الزماني

هم كم كم  كم مي آورد

آخر با كدام نام صدات بزنم

آخرين خداي !

تو تنهاباقي مانده از نسل خداياني

من تنها باقي مانده از نسل سرماي قطب

مرا در گرمي دست‌هايت پناه بده تا نميرم

آه مي كشم پيشاني‌ات سياه را

سفيد مي‌شود سرزمين مادري‌ام

انگار دارد رنگ مي بازد ادامه بازي بازي بازي با تو يا نه اصلن نه من !!

خوب ! این نیز به پایان رسید. از این به بعد من بلاگر نیستم . حرف های دیگری هم می شود زد . می شود نزد . اصرارم برای کش دادن خداحافظی مضحک به نظر می رسد . چه اهمیتی دارد . با صدای بلند بخندی یا در دلت ،به ریش هایی که حالا حسابی بلند شده !

و اصلن یک سوال وقتی چیزی جز شرح روزمرگی برایت باقی نمانده چه اصراری درای که خودت را دست بیندازی ؟ می خواستی از همین حرف ها عبور کنی آمدی سراغ بلاگ نویسی نوشتی نه آن طور که به دلت بنشیند . و دوره افتادی که راستی به روز شدم سر بزنی خوشحال می شوم چه خوشحالی احمقانه ای !

و اصلن خاموش می شوم تا ... بگذار برای بعد ادامه من در جایی دیگر اتفاق می افتد اشتباهی سر از وب در آوردم

شعری برای تمام فصول