وطنم مانند من از تجاوز مي ترسد !

براي سرزمين مادري‌ام كه از جنگ مي‌هراسد

كودكم سرزمينم را

              سرزمينم را

 در دست‌هاي كوچكت پناه بده

  مانند من از تجاوز مي‌ترسد

                                     مي ترسد

براي عشق‌ سال‌هاي جواني ام

 براي كشف تو

برهنه شدم

                   دريا

و سر به روي سينه ات گذاشتم !

  براي بي بي قمر كه هر چه نفس مي‌كشم او را تازه است

سال‌ها مي گذرند

 و مادر بزرگ ها بوي كهنگي مي گيرند

                                    بوي كهنگي مي گيرند

براي قلمم  آخرين سرباز سرفراز وطن

سرباز كوچكم

 پرچم را بالا مي آورند

                     ادي احترام كن

   قلم را به شقيقه‌‌ام فشرده‌ام

                                 حالا سرخ مي شوم

 برای لحظه ای که نیامد نرفت !

یک لحظه

      یک لحظه

یک لحظه

                   بود  !

آه

پله ها را بالا می آوری

پاهایت را جا می گذاری

شانه  ها را -

 بر گرد عقب عقب

و نفسم را از سینه بیرون بکش با دست های خونی ات

 با کلمه ها یم چه کار داری ؟!

 با کلمه کلمه حرف هایی که مرا می خندند

 روی لبت می نشینم

یک لحظه

        یک لحظه

 یک لحظه

         هست !

  ... . و هایکویی از جنس باران  ببین

اکنون 

 اکنون 

 جهان به انتهاي خود رسيده

بيا

بیا  اين  پاهايم ادمه را تنها برو

اعتراف‌هاي يك كهنه سرباز جنگ كه هيچ وقت به مقصد نرسيد

در پاكتي سوخته به دستت مي رسم  !

 امشب را سرخ بپوش
              فردا سياهي راهي
را كه آمده ام
 اعتراف مي‌شوم
 
خاكستري برقص
 امشب
مي وزم از دهان باد
 تا به گوش جهان برسم

آبي بخند
  اين طناب دار را
براي خنده به دستم داده‌اند

 و چشم چشم هايت را
 به بدرقه نفرست
  در پاكتي سوخته به دستت مي رسم  !